મે-ડે... મે-ડે... મે-ડે....

 

 

 

 

 

 

મે-ડે... મે-ડે... મે-ડે.... 

 

 

 

 

 

       બહાદુર અને કાયર વચ્ચે એક જ ક્દમનો ફાંસલો હોય છે. કાયરો જે એક કદમ નથી ઉઠાવી શકતા એ કદમ બહાદુર સિફતપૂર્વક ઉઠાવી લેતા હોય છે. અને ઇતિહાસ પણ હમેંશા લડનારને જ યાદ રાખે છે, તેની જ પૂજા કરે છે અને તેની પાસેથી જ પ્રેરણા લે છે. 30મી સપ્ટેમ્બરે આવા જ એક બહાદુર કેપ્ટને મહાવીર બજરંગબલીને યાદ કરતાં કરતાં પોતાના જીવનની ફરવા કર્યા વિના 174 પ્રવાસીઓની જાન બચાવી. આજે આખું ભારત એ બહાદુર કેપ્ટન, ‘સ્મિત મચ્છર’ ને સલામ કરી રહ્યું છે! પ્લેનના સેફ લેંડિંગ બાદ જ્યારે પ્રવાસીઓ પોતાના સગાવહાલાઓને ભેટ્યા, ત્યારે એ લોકોની આંખમાં રહેલા લાગણીના આંસુએ કેપ્ટન સ્મિતને હ્રદયથી ‘thank you’ કહ્યું. ત્યાં હજાર દરેક લોકોના ચહેરા પરના સ્મિતનું કારણ ‘સ્મિત’ હતા!

   કેપ્ટને અધૂરું રાખેલું કામ પ્લંબિંગના વ્યવસાય સાથે જોડાયેલા યાવિન હ્યુન નાનમાં એક સાહસિક મુસાફરે પૂરું કર્યું. આ મુસાફરે એર ટ્રાફિક કંટ્રોલર સાથે જોડાણ કરી તેમને કહ્યું કે, જો તમે મને ગાઈડ કરો તો હું સફળ લેંડિંગમાં મદદ કરી શકું એમ છુ. અને એ માર્ગદર્શન પ્રમાણે યાવિન કંટ્રોલ યોકને પાછળની તરફ ખેંચવા માંડ્યો. જેથી 14000ફીટ નીચે આવેલું વિમાન હવામાં થોડીવાર સ્થિર થઈને ઊંચાઈ મેળવવા લાગ્યું!

  વિમાનને સેફ એરિયામાં જોઈને કંટ્રોલરે પૂંછયું, આ કેવી રીતે થયું? જેનો જવાબ એક ક્રૂ મેમ્બરે આપ્યો કે એક પેસેંજરે આ કરી દેખાડ્યું છે! નિરાંતનો દમ લીધા બાદ કંટ્રોલરે હવે યાવિનને પૂંછયું, “ તમને કેવી રીતે વિમાનનું સંચાલન કરતાં આવડ્યું?’ અને પેલા પેસેંજરે જવાબ આપ્યો કે મે ટી.વી. અને ફિલ્મો જોઈને આ કરી દેખાડ્યું! સાંભળનારને આ વાત પર વિશ્વાસ ના આવ્યો, પણ બસ હકીકત આ જ હતી.

 યાવિનને એવી શ્રદ્ધા હતી કે 179 લોકોના જીવ એ માત્રને માત્ર ટી.વી. જોઈને મેળવેલા જ્ઞાનને આધારે બચાવી શકશે. એની પાછળ જે ફિલ્મ જવાબદાર હતી, તેનું નામ હતું,’મે ડે’ જે વિમાનમાં ઈમરજન્સી સમયે વપરાતો શબ્દ છે. જ્યારે કોઈપણ વાર પ્લેન આવી વિપરીત પરિસ્થિતિમાં મુકાય જાય ત્યારે, પાયલોટ આ શબ્દ ત્રણવાર બોલે છે. અને એર ટ્રાફિક કંટ્રોલર તેનો જવાબ આપે છે, જેના થકી જે તે પ્લેનનું સેફ-લેંડિંગ થઈ શકે છે.

 મે-ડે, જ કેમ? એ પણ એક રસપ્રદ વાર્તા છે. આ શબ્દ ફ્રેંચ શબ્દ-સમૂહ ‘m’aider’ પરથી ઉતરી આવ્યો છે, જેનો અર્થ થાય છે. ‘help me’! આ ફ્રેંચ શબ્દનું ઉચ્ચારણ વાયરલેસ ફ્રીકવન્સી પર એકદમ સ્પષ્ટ થાય છે, અને સામેવાળો મદદની ભાષા સરળતાથી સમજી શકે છે. "મેડે" શબ્દનો પ્રારંભ ૧૯૨૦ના દાયકાની શરૂઆતમાં ઈંગ્લેન્ડના ક્રોયડન એરપોર્ટ પર રેડિયો વિભાગના અધિકારી ફ્રેડરિક સ્ટેનલી મોકફોર્ડ દ્વારા કટોકટીના સંકેત (distress call) તરીકે કરવામાં આવ્યો હતો. તેમને એવો શબ્દ વિચારવાનું કહેવામાં આવ્યું હતું જે કટોકટી સૂચવે અને કટોકટીના સમયે તમામ પાઇલટ્સ અને ગ્રાઉન્ડ સ્ટાફ દ્વારા સરળતાથી સમજી શકાય. તે સમયે મોટાભાગની હવાઈ અવરજવર ક્રોયડન અને પેરિસના લે બોર્જેટ એરપોર્ટ વચ્ચે થતી હોવાથી, તેમણે "મેડે" શબ્દ સૂચવ્યો, જે ફ્રેન્ચ શબ્દસમૂહ "m'aider" (મને મદદ કરો) નો સમાનાર્થી શબ્દ હતો.

 વિવિધ પરીક્ષણો બાદ,ફેબ્રુઆરી ૧૯૨૩માં 'ક્રોસ-ચેનલ'ફ્લાઇટ્સ માટે આ નવા શબ્દનો અમલ શરૂ કરવામાં આવ્યો હતો. અગાઉ કટોકટીના સંકેત તરીકે મોર્સ કોડ "SOS" નો ઉપયોગ થતો હતો, પરંતુ અવાજ દ્વારા થતા સંદેશાવ્યવહાર માટે તે સરળ ન હતો,કારણ કે "ટેલિફોન પર 'S' અક્ષરને અલગ ઓળખવામાં મુશ્કેલી પડતી હતી" ૧૯૨૭માં,વોશિંગ્ટન ડી.સી. ખાતે યોજાયેલી 'ઇન્ટરનેશનલ રેડિયોટેલિગ્રાફ કન્વેન્શન'દ્વારા SOS રેડિયોટેલિગ્રાફ સંકેત ઉપરાંત,રેડિયોટેલિફોન દ્વારા કટોકટીના સંકેત તરીકે "મેડે" શબ્દને અપનાવવામાં આવ્યો. 

 ઘણીવાર આપણી આસપાસ પણ કોઈ આવી રીતે મદદ માટે પોકાર કરતું હોય છે. પણ આપણે એ મદદનાં અવાજને ઓળખી શકતા નથી. પણ આ ઘટનાએ એક વાત તો સાબિત કરી દીધી કે જો આપણે કોઈને સાચા દિલથી મદદ કરવા માંગતા હોઈએ તો ઈશ્વર આપણને મદદ કરવા હાજર જ રહેવાનો છે. નિરજા ભનોટની જેમ કેપ્ટન સ્મિતને પણ આ દુનિયા કાયમ માટે યાદ રાખશે. 

 હવેથી તમારી આસપાસ મદદ માટે કોઈ અવાજ લગાવતું હોય કે ઈમરજન્સી હોય તો વિડીયો ઉતારવાને બદલે એ વ્યક્તિને મદદ કરજો... 

 

 

ભારતીય સ્ત્રીઓના શબ્દકોષમાથી 'લગ્ન' નામનો શબ્દ ડિલીટ થઈ રહ્યો છે!

 

 

 

 

 

 

ભારતીય સ્ત્રીઓના શબ્દકોષમાથી 'લગ્ન' નામનો શબ્દ ડિલીટ થઈ રહ્યો છે!

 

 

હેડિંગ: 

   Nsoના આંકડા મુજબ ભારતમાં અનમેરીડ વીમેનની ટકાવારી જે 2011માં 13.5% જ હતી,તે 2026માં 20% જેટલી થઈ ગઈ છે. એક સર્વે મુજબ 2030માં 25-44 વર્ષની અનમેરીડ સ્ત્રીઓની ટકાવારી 45% થઈ જશે. 

 

     લુઈસા મે આલકોટ નામની અંગ્રેજી લેખિકાએ પોતાના પુસ્તક, ‘લિટલ વીમેન’ માં એક વાક્ય લખ્યું હતું, “ હું કોઈના પર નિર્ભર રહેવાને બદલે મુક્ત કુંવારી સ્ત્રી તરીકે જીવવાનું અને આત્મનિર્ભર બનવાનું વધુ પસંદ કરીશ.” ઇ.સ.1968માં લખાયેલા આ પુસ્તકની આ લાઈનો આજે ભારતીય સ્ત્રીઓ પૂરેપુરી અપનાવી રહી છે. કરિયર માટે જાગૃત સ્ત્રીઓ માટે લગ્ન એ બંધનનો સોદો બની રહ્યા છે. હજી આજે પણ આપણાં સમાજમાં સ્ત્રીઓને ઓફિસમાં અને પુરૂષોને ઘરમાં કામ કરતાં જોવા લોકો ટેવાયેલા નથી. ને એટલે મોટા ભાગની સ્ત્રીઓ લગ્નને પોતાના કરિયરમાં આવતા બંપ તરીકે જોઈએ રહી છે, જેને લીધે આપણાં દેશમાં અનમેરીડ સ્ત્રીઓની સંખ્યા વધી રહી છે!

  એટલું જ નહી હમણાં જ મદ્રાસ હાઇ-કોર્ટે ડી-વોર્સના એક કેસમાં એવું કહીને પત્ની તરફી ચુકાદો આપ્યો કે, “ પતિઓ પણ ઘર સંભાળવાની જવાબદારીઓ ઉપાડે એ વાત ન્યુ-નોર્મલ બની રહેવી જોઈએ. જો પતિઓ હાઉસ-હસબન્ડ નહી બને તો આ પરિસ્થિતી વધુ ને વધુ ખરાબ બનતી જશે. અને પરિવારો એકબીજા સાથે બંધાશે જ નહી. ભારતીય સંસ્કૃતિમાં વ્યક્તિ નહીં પરંતુ પરિવાર એ પાયાનો એકમ છે. આપણાં દેશમાં સદીઓથી પુરુષો ઘરની બહાર અને સ્ત્રીઓ ઘરની અંદર રહીને મકાનને ઘર બનાવવાના પ્રયાસોમાં સાથે જોડતા, પણ સ્ત્રીઓના કામની થતી સદંતર અવગણનાને લીધે અને સ્ત્રી-શિક્ષણ વધવાને લીધે સ્ત્રીઓ પણ ઘરમાં અને ઘરમાં લેવાતા નિર્યણોમાં પોતાની ભાગીદારી સાબિત કરવા માટે મથવા લાગી.

   સ્ત્રીઓ ઘરની દહલીજ ઓળંગીને બહાર તો નીકળી ગઈ, પણ હવે તેના પર બેવડી જવાબદારી આવી ગઈ. ઘરની બહાર પણ અને ઘરની અંદર પણ તેને કામ ઉપાડી લેવું પડ્યું. જેને લીધે સ્ત્રીઓ જે બાબતને પોતાની સ્વતંત્રતા સાથે જોડતી હતી, એ જ બાબતોએ તેણીને બેવડી ગુલામ બનાવી દીધી! ને તેને લીધે છેલ્લા કેટલાક વર્ષોથી આપણાં સમાજમાં સ્ત્રીઓની સમજમાં આ વાત આવી જતાં જ તે પરણવા કરવા અપરિણીત રહેવાનુ વધુ પસંદ કરી રહી છે.

  Nsoના આંકડા મુજબ ભારતમાં અનમેરીડ વીમેનની ટકાવારી જે 2011માં 13.5% જ હતી,તે 2026માં 20% જેટલી થઈ ગઈ છે. એક સર્વે મુજબ 2030માં 25-44 વર્ષની સ્ત્રીઓની ટકાવારી 45% થઈ જશે. ટેકનૉલોજી અને વધતાં સ્ત્રી-શિક્ષણને લીધે સ્ત્રીઓની વિચારધારામા ઘરમૂળથી પરીવર્તન આવી ગયું છે. તે નાણાકીય બાબતો પણ હેન્ડલ કરી શકે છે, અને કમાઈ લેવા બીજા શહેરોમાં અને ઇવન વિદેશોમાં પણ જઇ શકે છે. એટલું જ નહી આ બધુ પ્લાનિંગ કરવા બજેટનું પ્લાનિંગ પણ તે ખુદ કરી રહી છે.

  લગ્ન હવે સ્ત્રીઓ માટે એકમાત્ર અને અંતિમ ગોલ નથી રહ્યા. તે લગ્ન કરતાં પણ વધુ મહત્વ પોતાની અંગત જિંદગીને અને કરિયરને આપી રહી છે. ઘણી છોકરીઓએ પોતાના ઘરોમાં પોતાની માતા, દાદી, કાકી વગેરેની પરિસ્થિતી જોઈને નક્કી કરી લીધું છે કે આખી જિંદગી કુટુંબ પાછળ ઘસાઈ જવું એના કરતાં સિંગલ રહેવું વધારે સારું છે. તેણીઓ જોઈ રહી છે કે, આટઆટલું કામ કર્યા બાદ પણ ઘરની સ્ત્રીઓને અને તેઓના ઘરકામને કોઈ માઇન્ડ નથી કરી રહ્યું.

 ને વળી નાણાકીય બાબતો માટે તો, તેમણે પુરુષો પર આધારિત જ રહેવું પડે છે ને! ને વળી એ પણ દીકરીઓ સમજી રહી છે કે સમાજ માત્ર પુરુષોના કામને જ મહત્વ આપી રહ્યો છે, આવું બધુ જોઈને મોટાભાગના ઘરોમાં દીકરીઓ ઉંમરના કોઈ એક પડાવ પર તો બોલી જ ઊઠે છે કે, ‘ આવું જ બધુ કરવાનું હોય તો મારે લગ્ન નથી કરવા.’ દીકરીઓની એક આખી પેઢીએ પોતાનાથી આગળની સ્ત્રીઓની પેઢીને એકલા સેક્રીફાઇઝ કરતી જ જોઈ છે.

 મારે ડોક્ટર, એંજિનિયર, ટીચર કે સી.ઈ.ઑ. બનવું હતું, પણ ઘરકામની જવાબદારી અને સંતાનોના ઉછેરની જવાબદારીઓને લીધે એ શક્ય ના બન્યું. અને સમાજે પણ એવી જ સ્ત્રીઓની નોંધ લીધી જે આવા સંજોગોમાં પણ કરિયર બનાવતી રહી. જેમણે કુટુંબને સંભાળવા માટે પોતાની આવડત, ક્ષમતા બધુ જ જતું કરી દીધું, તે સ્ત્રીઓની તો કોઈએ નોંધ જ ના લીધી. બસ તેઓ એક અધૂરી વાર્તા બનીને ઘરમાં સચવાય ગઈ.

 આવી સ્ત્રીઓને જોઈને પણ આજની સ્ત્રીઓ સિંગલ અને આત્મનિર્ભર રહેવાનુ વધુ પસંદ કરી રહી છે.....

 

 

 

 

 

પેલા લાલો, અને હવે હનુમાનઅંશ આખરે આપણે શું શોધી રહ્યા છીએ?

 

 

 

પેલા લાલો, અને હવે હનુમાનઅંશ આખરે આપણે શું શોધી રહ્યા છીએ?

 

 

 

હેડિંગ: હનુમાન અંશ જે નીમ કારોલી બાબાના જીવન પર બન્યું છે, તેઓના જીવન પ્રસંગો વિષે જાણીશું તો સમજાશે કે ઈશ્વરની નજીક કોણ જઇ શકે છે? અને સાદગી અને સરળતાં જીવનમાં શા માટે જરૂરી છે?

 

 

    આજે આપણી સામે બે પ્રશ્નો છે, જેનો જવાબ શોધવા મોટા ભાગના લોકો પ્રયાસો કરી રહયા છે. એક, આખરે લોકો મોબાઇલમાં શું શોધી રહયા છે? અને બીજો શું હવે લોકો આધ્યાત્મિકતાં તરફ વળી રહ્યા છે? પેલા પ્રશ્નનો જવાબ તો કદાચ કોઇની પાસે નથી અને નજીકના ભવિષ્યમાં મળે એવું પણ લાગતું નથી. પણ બીજા પ્રશ્નનો જવાબ શોધવા આપણે બહુ દૂર નહી જવું પડે. છેલ્લા બે વર્ષોમાં બે એવા પિચર્સ છે, જેમણે આ પ્રશ્નનો જવાબ હકારાત્મક રીતે આપી દીધેલ છે. અને એ બે ફિલ્મો છે, 2025માં આવેલી ‘લાલો’ અને 2026માં રજૂ થયેલી ‘હનુમાનઅંશ’

 આ બંને ફિલ્મો બોક્સ ઓફીસ પર અત્યંત સફળ રહી અને હજી પણ લોકો તેને જોવા જઇ રહ્યા છે. બંનેમાં ચમત્કારની વાતો છે અને બંનેમાં ઈશ્વરની નજીક જવાની વાતો છે. એમાં પણ માત્ર બે કરોડમાં બનેલી હનુમાનઅંશે તો 350 કરોડનો વકરો કરી લીધો છે અને હજી પણ એ આંકડો ક્યાં પહોંચશે? હનુમાનઅંશ એવા સંતની વાર્તા લઈને આવ્યું છે, જેના જીવન દર્શન પરથી આપણે સૌએ સમજી લેવાની જરૂર છે કે આપણે જે ધર્મના નામે ખોટા ધર્મગુરુઓ પાછળ દોડી રહ્યા છીએ અને તેઓને ભગવાન સમાન માની રહ્યા છીએ, એ વિચારને અટકાવી દેવાની જરૂર છે.

 હનુમાન અંશ જે નીમ કારોલી બાબાના જીવન પર બન્યું છે, તેઓના જીવન પ્રસંગો વિષે જાણીશું તો સમજાશે કે ઈશ્વરની નજીક કોણ જઇ શકે છે? અને સાદગી અને સરળતાં જીવનમાં શા માટે જરૂરી છે? નીમ કારોલી બાબાનો જન્મ ઉત્તરપ્રદેશના અકબરપુરમાં ઇ.સ.1900માં થયેલો. જે સ્થળ 13 વર્ષની ઉંમરે પોતાની માતાના મૃત્યુ બાદ તેમણે છોડી દીધેલું. એવી શ્રદ્ધા સાથે કે એક દિવસ રામભગવાન તે બંનેનું પુનર્મિલન કરાવશે. તેઓ હનુમાનના પરમ ભક્ત હતા.

  ગુજરાતનાં રાજકોટના એક વૈષ્ણવ મંદિરના સંતે તેઓમાં રહેલી આધ્યાત્મિક વૃતિને ઓળખીને તેમની પરીક્ષા લે છે, જે લક્ષ્મીનારાયણ શાંત અને સ્વસ્થ થઈને પાર કરી જાય છે અને ત્યાથી શરૂ થાય છે, એક એવી આધ્યાત્મિક સફર જેને અનેક લોકોને જીવનમાં સાચા રસ્તાઓ બતાવ્યા. વર્ષો સુધી તેમણે આખા ભારતમાં એવું કશુંક શોધ્યું જેને લીધે તેઓ એવી કક્ષાએ પહોંચી ગયા જ્યાં નરસિંહ, તુલસીદાસ અને મીરા પહોંચેલા.

    કોઈ પ્રસિદ્ધિ નહી, કોઈ સન્માન નહી, બસ માત્ર ની:સ્વાર્થ સેવા. કોઈ જાહો-જલાલી પણ નહી અને કોઈની પ્રશંશા પણ તેઓ સ્વીકારતા નહી. તેઓ લોકોને કહેતા કે મારે ક્યાં કોઈ જરૂરિયાત પૂરી કરવાની ચિંતા છે, મારી જરૂરિયાતો તો હનુમાનજી આવીને પૂરી કરી જાય છે. કેવી અચળ શ્રદ્ધા! થોડા વર્ષો બાદ પિતાના આગ્રહને લીધે સંસાર પ્રવેશ કરીને લગ્ન પણ કર્યા અને બાળકો પણ. પછી પત્નીને ઘર સોંપી વળી નીકળી પડ્યા એ પરમ તત્વની શોધમાં..

  તેમણે કદી મોટા મોટા પ્રવચનો આપીને લોકોને ના સમજાવ્યા પણ રોજબરોજની ભાષામાં રોજના વ્યવહારો, જોક્સ અને પોતાના કાર્યો થકી સાચી વાતો લોકોના જીવનમાં અને મનમાં એન્ટર કરી. અને લોકો પર એની અસરો પણ રહી. માનસિક અને શારીરિક રીતે અશાંત લોકોને તેઓ ખાસ આશરો આપતા. ગરીબ લોકોના દૂ:ખોને તેમણે કાયમ અપનાવ્યા. ઉત્તરાખંડના કાંચીધામમાં તેમનો સૌથી મોટો આશ્રમ આવેલો છે, જ્યાં સ્ટીવ જોબ્સ, માર્ક જુકરબર્ગ અને બીજી પણ કેટલીયે હસ્તીઓ આવી ચૂકી છે.

 જે લોકોના દર્દ અને દૂ:ખોને સમજી શકે એ જ સાચા સંત! અને એટલે જ તેઓ કહેતા, ‘ બધાને પ્રેમ કરો અને બધાની સેવા કરો’ કોઈપણ જાતના ભેદભાવ વિના. તેમનું જીવન અનેક ચમત્કારોથી ભરેલું છે, જે તેમણે ઈશ્વર પરની પોતાની શ્રદ્ધાને લીધે કરી બતાવ્યા છે. જે આપણને પણ સમજાવે છે કે સાચી શ્રદ્ધા શું કરાવી શકે છે? આવા મહાન સંતો ક્યારેય આપણને છોડીને નથી જતાં. તેઓ અહી જે કાર્યો મૂકીને જાય છે, તેને કોઈને કોઈ આગળ વધારતું જ રહે છે.

 આ મહાન સંતે ઇ.સ. 1973માં પોતાનો દેહ છોડયો અને આત્માને અહી ગરીબ અને જરૂરોયાતમંદ લોકોની સેવા કરવા છોડી ગયા....

 

 

એ.આઈ. વાઇરલ ટ્રેન્ડ અને આપણે...

 

  

 એ.આઈ. વાઇરલ ટ્રેન્ડ અને આપણે.....

 

 

        ઘેટાના ટોળાં લગભગ આપણે સૌએ જોયા હશે. આગળનું ઘેટું જેમ કરે એમ પાછળના બધા ઘેટાં કર્યે રાખે! આગળનું ખાડામાં પડે તો પાછળના પણ પડે. એમ જ અત્યારે સોસિયલ મીડિયા પર એકને પોતાની સેલ્ફી કે ફોટો એ.આઈ. ઈમેજમાં કન્વર્ટ કરીને પોસ્ટ કરતાં જોઈને કરોડો લોકો વગર વિચાર્યે ટ્રેન્ડને ફોલો કરતાં રહે છે. 2024માં બધા કાર્ટૂન બન્યા, 2025માં સારી ટ્રેન્ડ અને હવે 2026માં એ.આઈ.80 ટ્રેન્ડ!

  એક જ દિવસમાં કરોડોની સંખ્યામાં એ.આઈ. ઈમેજીસ અપલોડ થઈ. જ્યારે આપણે એકબીજાના વ્યક્તિગત ગુણોનું ઓડિટ કરીએ છીએ અને ફોટોગ્રાફ્સ, પ્રોમ્પ્ટ્સ, ધ્યાન અને સર્જનાત્મક કાર્ય પૂરું પાડીએ છીએ, ત્યારે મેટાને જોડાણ મળે છે, ઓપન એ.આઈ.ને વપરાશકર્તાઓ મળે છે, ટેકનોલોજી કંપનીઓને બજાર મૂલ્ય મળે છે અને તેમના અબજોપતિ માલિકો વધુ સમૃદ્ધ બને છે. અને આ ટ્રેન્ડ  સામાન્ય લોકો વચ્ચે ફિલ્ટરનો ઉપયોગ  પહેલા કોણે કર્યો?  તે અંગેની લડાઈ બની જાય છે. આપણે સૌ નવરા બેઠા આ ટૂલ્સનો ઉપયોગ કરીએ છીએ અને એ.આઈ. કંપનીઓ આનો લાભ ઉઠાવીને આપણી અંગત માહિતીઓ ભેગી કરતી રહે છે. જેનો ઉપયોગ તેઓ બીજી એ.આઈ. ટેક્નોલૉજી બનાવવામાં કરે છે.

  આપણી અંગત માહિતીનો ઉપયોગ તેઓ આપણાં સાથે ફ્રોડ કરવા માટે કરે છે. અને આપણે કોઈપણ ટ્રેન્ડમાં લાઇનમાં ઊભા રહી જઈને રાહ જોઈએ છીએ કે આપણો વારો ક્યારે આવશે? આપણે એ પણ નથી જાણતા કે આ ઈમેજીસ અપલોડ કરીને આપણે આ પૃથ્વીના વાતાવરણને પણ નુકસાન પહોંચાડી રહ્યા છીએ. આ તસવીરો ભલે હાનિરહિત જણાતી હોય, પરંતુ એ.આઈ. દ્વારા નિર્મિત દરેક તસવીરની પાછળ ડેટા સેન્ટર્સ, વિશિષ્ટ ચિપ્સ, વીજળી, કૂલિંગ સિસ્ટમ્સ અને પાણીની એક વિશાળ શૃંખલા કાર્યરત હોય છે. તેથી, જ્યારે લાખો લોકો એ.આઈ.ના આ નવા વાયરલ ટ્રેન્ડનો ઉપયોગ કરી રહ્યા છે, ત્યારે એક પ્રશ્ન પૂછવો જરૂરી છે, જ્યારે પણ કોઈ વ્યક્તિ એ.આઈ.મોડેલ પાસે નવી તસવીર બનાવડાવે છે, ત્યારે તેનાથી પૃથ્વીને શું કિંમત ચૂકવવી પડે છે?

  કાર્નેગી મેલોન યુનિવર્સિટી અને હગિંગ ફેસના સંશોધન મુજબ, એક એ.આઈ. ઈમેજ જનરેટ કરવામાં 0.01 થી 0.29 કિલોવોટ-અવર (kWh) જેટલી વીજળી વપરાય છે. જોકે એક ઈમેજ બનાવવા માટે ખૂબ ઓછી ઊર્જા વપરાય છે,જે સ્માર્ટફોનને આંશિક રીતે ચાર્જ કરવા જેટલી જ હોય ​​છે, તેમ છતાં જ્યારે લાખો વપરાશકર્તાઓ તેના અનેક વર્ઝન બનાવે છે, ત્યારે 80ના દાયકાની ફોટો ટ્રેન્ડ જેવી વાયરલ ઘટનામાં વપરાતી કુલ ઊર્જાનું પ્રમાણ ઝડપથી વધી જાય છે. પાણી અને કાર્બન: એક ઈમેજ તૈયાર કરવા માટે સર્વરને ઠંડુ રાખવા માટે પરોક્ષ રીતે ૨ લિટર સુધી પાણીની જરૂર પડી શકે છે અને લગભગ ૧૦૦ ગ્રામ કાર્બન ડાયોક્સાઇડનું ઉત્સર્જન થઈ શકે છે.

  સતત ચાલતા હજારો કમ્પ્યુટર સર્વર્સને વધુ પડતા ગરમ થતા અટકાવવા માટે ડેટા સેન્ટરોને પુષ્કળ પ્રમાણમાં પાણીની જરૂર પડે છે. મધ્યમ કદની સુવિધા દરરોજ ૩,૦૦,૦૦૦ ગેલન સુધી પાણી વાપરી શકે છે, જ્યારે મોટા 'હાઈપરસ્કેલ' કેન્દ્રો દરરોજ ૫૦ લાખ ગેલન સુધી પાણીનો વપરાશ કરી શકે છે, જે એક નાના નગરના પાણીના વપરાશની બરાબર છે.

  કોઈપણ ટ્રેન્ડમાં બંધાતા પહેલા તેનાથી થતાં ફાયદા કે ગેરફાયદા તો જાણી લઈએ. આપણી બિનજરૂરી પ્રવૃતિઓને લીધે આપણે પૃથ્વીને ઓલરેડી શાંતિ અને સુખથી ના રહી શકાય એવી બનાવી તો દીધી જ છે, અને હવે આ આર્ટિફિસિયલ ઇંટેલિજન્સે આપણી પાસેથી આપણી બુદ્ધિ, સર્જનાત્મકતા અને લાગણીઓ બધુ જ  છીનવી લેવાની તૈયારીઓ શરૂ કરી દીધી છે. આજની જનરેશનમાથી 32% યુવાનો પોતાની અંગત સમસ્યાઓ એ.આઈ. સાથે શેર કરી રહ્યા છે. તો આપણે સમયાંતરે આવતા આવા ટ્રેન્ડમાં ભળી જઈને ખુદની જિંદગીને જ સૌથી વધુ નુકસાન પહોંચાડી રહ્યા છીએ.

  આ ટ્રેન્ડમાં ઈમેજને કન્વર્ટ કરવાનું જેટલું સરળ છે, એટલી જ આગળ જઈને આપણાં સૌની જિંદગી અઘરી બની જવાની છે. જે લોકોએ આવા ટ્રેન્ડથી દૂર રહેવાની લોકોને અપીલ કરવી જોઈએ તેઓ ખુદ આ ટ્રેન્ડ સાથે બંધાઈ ગયા છે. તેઓને જોઈને સામાન્ય લોકો પણ તેઓ સાથે બંધાઈ ગયા.... દરેક વ્યક્તિ ઇમેજ પોસ્ટ કરતી વખતે વિચારી રહી છે, ‘મારા એકની ઈમેજથી શું બગડી જવાનું?’