ચિઠ્ઠી ના કોઈ સંદેશ, જાને વો કોનસા જહા તુમ ચલે ગયે...

   

ચિઠ્ઠી ના કોઈ સંદેશ, જાને વો કોનસા જહા તુમ ચલે ગયે..

હેડિંગ:  

         સોસિયલ મીડિયા પર વિદેશમાં ભણવા જવાની જાહેરાતોથી ભરમાઈને કે પછી કોઈ એજન્ટે દેખાડેલા સપનાથી ભ્રમિત થઈને જે માતા-પિતા પોતાના સંતાનોને વિદેશ અભ્યાસ માટે મોકલે છે, તેમણે પૂરેપૂરી ચકાસણી કર્યા બાદ એ રસ્તે પોતાના સંતાનોને મોકલવા જોઈએ. અને સંતાનો ત્યાં જઈને પાછા આવવા માંગે તો વહેલી તકે તેઓને પાછા બોલાવી લેવા જોઈએ. 

 

 

 

 બોરસદથી ચાર વર્ષ પહેલા કેનેડા ભણવા ગયેલી 22 વર્ષની દીકરી વિધિ મેઘા નામની યુવતીનું કેનેડામાં કોઈ અજાણ્યા વ્યક્તિએ બેરહેમીથી ખુન કરી નાખ્યું. આ દીકરી પોતાના કુટુંબને મદદ કરવા ત્યાં નોકરી પણ કરી રહી હતી. ફેબ્રુઆરી 2026 માં બેંગલુરુના યુવાન સાકેત શ્રીનિવાસૈયાએ મેન્ટલ સ્ટ્રેસસને લીધે કેલિફોર્નિયામાં આપઘાત કરી લીધો. એવી જ રીતે મે-2026 માં આંધ્રપ્રદેશના ના એક યુવાને અમેરિકામાં રોજગારી ના મળવાને લીધે આપઘાત કરી લીધો. ગયા વર્ષે કેનેડામાં ફૂડ ડિલિવરી પાર્ટનર તરીકે કામ કરતા 24 વર્ષીય ભારતીય વિદ્યાર્થી ગુરવિંદર નાથનું મોત નીપજ્યા બાદ, તેની માતા નરિન્દર દેવીએ મોતને વહાલું કરી લીધું ,તેના પિતા, કૃષ્ણ દેવ, પોતાના પુત્રને વિદેશ મોકલવા બદલ ભારે અફસોસ સાથે જીવી રહ્યા છે. તેમણે એક ન્યૂઝ ચેનલને મુલાકાત આપતી વખતે કહ્યું કે, “મને લાગ્યું કે જો તે કેનેડાથી અભ્યાસ કરશે તો તેનું જીવન સારું રહેશે. હવે, મને મારા પુત્રને કેનેડા મોકલવાનો અફસોસ છે,” કોઈ નાઈટ-શિફ્ટ કરીને પાછું ના ફર્યું, તો કોઈ અજાણ્યા રસ્તા પર અકસ્માતમાં મૃત્યુ પામ્યો.

  છેલ્લા કેટલાક વર્ષોથી આવી એક પછી એક હેડલાઇન્સે વિદેશમાં અભ્યાસ કરવાના બહારથી ચળકતાં સપનાઓની હકીકત સામે લાવીને રાખી દીધી છે. ભારતીય શિક્ષણના કેમ્પસ છોડીને ગયેલા સેંકડો વિદ્યાર્થીઓ અજાણ્યા કેમ્પસમાં પોતાની જિંદગી ગુમાવી રહ્યા છે. એક સર્વે મુજબ 2018 થી 2026 દરમિયાન આશરે 842 વિદ્યાર્થીઓએ અને ઘણા કુટુંબોએ વિદેશમાં પોતાના જીવ ગુમાવ્યા છે. જેમાં35 વિદ્યાર્થીઓએ સુસાઇડથી મોતને વહાલું કર્યું જ્યારે 807 વિદ્યાર્થીઓએ બીજા કોઈ કારણોસર પોતાના જીવ ખોયા! જેમાં અમેરિકા અને કેનેડામાં મૃત્યુ પામનાર વિદ્યાર્થીઓનો આંકડો સૌથી વધુ છે. કોઈ એક કુટુંબ કે વિદ્યાર્થીની સફળતાં જોઈને નીકળી પડેલા લોકો કેનેડા, અમેરિકા, સાઉથ આફ્રિકા, ઓસ્ટ્રેલીયા વગેરે વગેરે જેવા દેશોમાં ખરેખર પરિસ્થતિ અને સંજોગો કેવા છે! તેની પૂરેપૂરી માહિતી મેળવ્યા વિના લીગલ કે ઇલ-લીગલ રીતે વિદેશમાં જાય છે. પણ ત્યાંની પરિસ્થતિ જાણ્યા પછી અહી દેશમાં લોકો એવું વિચારશે કે મોટા ઉપાડે વિદેશ ગયા હતા, વીલા મોઢે પાછા આવ્યા એવું માનીને ત્યાં ગમે તેવા કામો કરે છે, પણ દેશમાં પાછા ફરતા નથી. 

    વિદેશોમાં ભારતીય વિદ્યાર્થીઓની મહેનત કરવાની ક્ષમતા અને એકેડેમિક ટેલેન્ટ સહન ના થતાં ત્યાંનાં લોકો દ્વેષ જે ઈર્ષ્યાને લીધે આપણા વિદ્યાર્થીઓ પર આક્રમણ કરીને તેઓને મોતને ઘાટ ઉતારી રહ્યા છે. આંખોમાં ઉજ્જવળ ભવિષ્યના સપના લઈને વિદેશ જવા નીકળેલા ઘણા સંતાનો છેલ્લા ઘણા વર્ષોથી માતા-પિતા પાસે પાછા નથી આવી રહ્યા. જે સંતાનો માટે માટે માતા-પિતા દિવસ-રાત એક કરી રહ્યા હતા, જેઓની સાથે માતા-પિતાની સંવેદનાઓ જોડાયેલી હતી, તે સંતાનો વિદેશમાં જઈને મેડિકલ ઇમરજન્સી, નાણાકીય ભીડ, હિંસક ગુનાઓ, આકસ્મિક ડૂબી જવાથી, ત્યાંનાં લોકોના ભારતીય પ્રત્યેના દ્વેષને લીધે, કે રોજગાર ના મળવાને લીધે માનસિક હતાશા અને નિરાશાને લીધે મૃત્યુને ભેટી રહ્યા છે, એમાંથી ઘણા વિદ્યાર્થીઓની તો લાશ પણ માતા-પિતાને મળી નથી રહી. જે માતા-પિતા સંતાનોના લાંબા જીવન માટે સતત પ્રાર્થના કરતાં હતા, તે હવે ભારત સરકાર પાસે પોતાના સંતાનના ડેડ-બોડી માટે કે ખોવાઈ ગયેલા સંતાનોનો દેશ-વાપસી માટે કરગરી રહ્યા છે! 

 મોટા-પિતાની મહત્વાકાંક્ષા અહી પણ સંતાનો માટે ઘાતક પુરવાર થઈ રહી છે, ખાસ કરીને મધ્યમ વર્ગના સંતાનોને માતા-પિતા લોન લઈને કે પછી પોતાની સંપતિ વેચીને વિદેશ ભણવા મોકલે છે, આખી જિંદગીની કમાણી વિદેશ અભ્યાસમાં રોકી દઈને તેઓ સંતાનોને પરાણે વિદેશમાં મોકલે છે, જ્યાં ઘણીવાર ભાષા અને સંસ્કૃતિના તફાવતોને લીધે કે પછી સરકારની બદલાયેલી નીતિઓને લીધે વિદ્યાર્થીઓ સેટ નથી થઈ શકતા. અજાણ્યા પ્રદેશમાં કોઈપણ જાતંના મેન્ટલ સપોર્ટ વિના આ યંગ-જનરેશન અભ્યાસ સાથે નોકરીના દબાણ જીરવી નથી શકતા અને અંતે થાકીને, હારીને તેઓ મોતને ભેટી જતાં હોય છે, અહી પણ નિષ્ફળતા માટે કોઈ દરવાજા ખોલતું નથી ને પરિણામે તેઓ મૃત્યુના દરવાજા ખખડાવ્યા કરે છે. 

    સોસિયલ મીડિયા પર વિદેશમાં ભણવા જવાની જાહેરાતોથી ભરમાઈને કે પછી કોઈ એજન્ટે દેખાડેલા સપનાથી ભ્રમિત થઈને જે માતા-પિતા પોતાના સંતાનોને વિદેશ અભ્યાસ માટે મોકલે છે, તેમણે પૂરેપૂરી ચકાસણી કર્યા બાદ એ રસ્તે પોતાના સંતાનોને મોકલવા જોઈએ. અને સંતાનો ત્યાં જઈને પાછા આવવા માંગે તો વહેલી તકે તેઓને પાછા બોલાવી લેવા જોઈએ. આંખો ખૂલતાં જ જે સપનાઓ જીવલેણ લાગે, તેણે સાકાર કરવાની જીદ માતા-પિતા અને વિદ્યાર્થીઓ બંનેએ છોડી દેવી જોઈએ. 

•