Sunday, 4 January 2026

નવી આશાઓ, નવી ઉમંગો અને નવા નવા આપણે સૌ!!

 

નવી આશાઓ, નવી ઉમંગો અને નવા નવા આપણે સૌ!!

105 New Year's Quotes to Ring in 2026 

 

    આજે  2026ના ચાર દિવસો વીતી ચૂક્યા છે, કોઈ બીજા ધર્મનું નવું વર્ષ ઉજવવું કે ના ઉજવવું એની મૂંઝવણમાથી આપણે સૌ બહાર આવી ગયા હોઈશું. સારું હોય એવું કશું પણ ઉજવી લેવું જોઈએ. ધર્મ ભલે ગમે તે હોય, સંદેશ તો એકસરખો જ છે ને! ઘણા લોકોએ નવા વર્ષના સંકલ્પ કરીને કા તો કનટીન્યુ રાખ્યા હશે અને કા તો દર વર્ષની જેમ એ બધા સંકલ્પો હવા થઈ ગયા હશે. જે હોય કશુંક નવું આવે, એની નોંધ જીવનમાં લેવી ઘટે. હવેથી 2025નું વર્ષ ઇતિહાસ બનીને રહી જશે. થોડા દિવસો સુધી તારીખો સાથે 2026 લખવાનું ભુલાઈ જશે ને 2025 જ લખાઈ જશે. છેલ્લા અઠવાડીયાથી ઘણા બધા ન્યૂઝપેપર્સમાં 2025નું સરવૈયું વિતેલા વર્ષની યાદો સાથે રજૂ થઈ રહ્યું છે. આખા વર્ષ દરમિયાન આપણી આસપાસ જે કાઇપણ સારું-ખરાબ બન્યું તેની વિગતવાર નોંધો દરેક છાપામાં આવી ગઈ અને આપણે વાંચીને એમાથી થોડું ઘણું યાદ રાખીને બાકીનું બધુ જ ભૂલી જઈશું.

   આપણા સૌના અંગત જીવનના પ્રોફિટ-લોસને પણ આપણે વિતેલા વર્ષના સંદર્ભમાં મૂલવતાં રહીશું, એ સ્મૃતિઓને રીફ્રેશ કરીને હસી પણ લઈશું અને રડી પણ લઈશું. જિંદગીના કેલેંડરનું એક વર્ષ બદલાઈ જશે અને આપણે 2026 વિતેલા વર્ષ કરતાં બેટર બની રહે, તેવી પ્રાર્થનાઓ કરીશું. આમ તો સમય વહેતો રહે છે, આપણે એને ઘડિયાળ અને કેલેન્ડર વડે બાંધવાની કોશીશો કરતાં રહીએ છીએ, પણ એ બંધાતો નથી. કહે છે કે સમય ગમે તેટલો સારો હોય કે ખરાબ? ટકતો નથી,એ વીતી જ જાય છે.

 બસ વીતી ગયેલા દરેક વર્ષ માટે આપણે એ જ યાદ રાખવાનું છે. અંગત જીવનના અમુક લોસીસને આપણે ક્યારેય ભૂલી નથી શકવાના, પણ સાથે સાથે આપણે જે કઈ ગુમાવ્યું છે, તેના સ્થાને નવું કશુંક આપણને મળી જ રહેવાનુ છે, બસ કદાચ આ વર્ષે ના મળે, તો આવતા વર્ષે પણ મળી જશે... માટે ગમે તે થાય ધીરજ ના ગુમાવી દઈએ. આપણી અંદર રહેલી આશાની કિરણો જ આપણા જીવનને પ્રકાશીત કરતી રહે છે. અને એ પ્રકાશ થકી જ આપણી અંદર રહેલી નકારાત્મકતાનું અંધારું દૂર થઈ શકે છે.

  આપણે સૌ જીવનમાં આર્થિક સ્થિરતા અને આત્મનિર્ભરતા ઇચ્છતા હોઈએ છીએ, એવું પણ ઇચ્છતા હોઈએ છીએ કે જે વ્યક્તિઓ સાથે આપણે લાગણી થકી જોડાયેલા હોઈએ એ વ્યક્તિઓ આપણને કદી છોડીને ના જાય, પણ સંઘર્ષ તો દરેક વ્યક્તિના જીવનનું કોમન તત્વ છે, તેને આપણે ટાળી નહી શકીએ કે તેનાથી આપણે ભાગી નહી શકીએ. બસ આપણી પાસે એક જ ઓપશન છે, અને એ છે, લડતા રહીએ.....

 દરેકના જીવનમાં એકાદ દસકો તો એવો આવે જ છે, જેમાં તેણે કાળી મજૂરી કરવી જ પડે છે, અગર તો અનેક સંઘર્ષોનો સામનો કરવો પડે છે, ઘણા લોકોના જીવનમાં આ ગાળો વધુ લાંબો પણ હોય શકે છે. પણ દરેક કાળી રાત પછી નવી સવાર હોય જ છે, માટે આપણને પણ એક દિવસ તો એ નવીન સવારની તાજગીનો અનુભવ થશે જ!

  સાચું તો એ છે કે આપણી અંદરની તાજગી ક્યાય ખોવાય ના જવી જોઈએ. જીવન ગમે તેવી મુશ્કેલીઓ લઈને આવે, લડતા રહેવાની હિંમત આપણી અંદર જળવાઈ રહેવી જોઈએ, હું જાણું છુ કે હું જે કઈ રહી છુ, એ અઘરું છે, પણ અશક્ય તો નથી જ!  વિતેલા વર્ષને વળગી રહેવાથી કશું મળવાનું નથી, આગળ વધી જવામાં જ મોજ રહેલી છે. માટે વહેતા રહીએ, વહેતા રહીશું તો આપણી અંદરનો ઘણો ખરો કચરો સાથે સાથે વહી જશે.

 નહી કોઈ માનસિક કે નહી કોઈ શારીરિક બીમારી આપણને ટચ કરી શકે... અને આપણે મસ્તીથી ભરેલું જીવન જીવી શકીશું. ઘણીવાર આપણે વર્ષો અનુસાર જિંદગીને પ્લાન કરી લેતા હોઈએ છીએ, અને વિતેલા વર્ષોમાં જે કઈ પ્લાન મુજબ ના થઈ શક્યું કે ના મળી શક્યું, તેને આગલા વર્ષે કેરી-ફોરવર્ડ કરતાં રહીએ છીએ. પણ હકીકત તો એ છે કે પ્લાન બહારનું પણ ક્યારેક જીવી લઈશું તો જિંદગીમાં જે કઈ ખરેખર મિસિંગ છે, તેને ઉજવી શકીશું.

  અમુક બાબતો કરી લેવા માટે અત્યારનો સમય જ સૌથી બેસ્ટ હોય છે. આવતા વર્ષે આ કરી લઈશું, એ આવતું વર્ષ ક્યારેય આવતું જ નથી! માટે કેલેન્ડરની તારીખો બદલાય એની સાથે સાથે આપણે પણ બદલાતા રહીએ. જિંદગીને બહુ ડૂઝ અને ડોન્ટ ડૂઝ વચ્ચે વહેંચી ના નાખતા. બિન્ધાસ્ત બનીને, નફફટ થઈને, થોડા થોડા સેલ્ફ-સેનટર્ડ થઈને જીવજો.

 ગયા વર્ષે આ બધુ મિસિંગ હતું, આ વર્ષે ના રહેવું જોઈએ..... રોજ આવતી નવી સવારની તાજગીને જેટલી શ્વાસોમાં ભરી લઈશું, એટલા નવા વર્ષો જિંદગીમાં ઉમેરી શકીશું.....

Thursday, 25 December 2025

આ છે કઈક નવી જ 'આત્મનિર્ભરતા' !!!

 

 આ છે કઈક નવી જ 'આત્મનિર્ભરતા' !!!

 Self-Love Is the Key to Getting Anything and Everything You Want | HuffPost  Life

 

 

 

 

જિંદગીમાં કેટલાક જખમો સતત ડંખતા રહે છે. કેટલાક સંબંધો સતત ગૂંચવાતા રહે છે, કેટલીક બાબતો હ્રદયમાં હમેંશા સચવાતી જ રહે છે. કેટલાક ચહેરાઓ ક્યારેય ભૂલાતા જ નથી. અમુક લાગણીઓ આંખમાં ઇન્સ્ટન્ટ આંસુ લાવી જ દેતી હોય છે. આપણે જે કાઇપણ ફીલ કરી છીએ, એ ક્યારેય ભૂલાતું નથી. અતિસુખ આંખોમાં પાણી અને અતિ દૂ:ખ હોઠો પર સ્માઇલ લાવી જ દે છે. જે ક્ષણો આપણને જીવંત લાગે છે, તેની જીવંતતા આપણા જીવનને કાયમ ફ્રેશ રાખતી જ રહે છે.

 મોબાઇલની જેમ આ બધી આપણા સૌના જીવનની બાય ડીફોલ્ટ સંવેદનાઓ અને વેદનાઓ છે. જે ક્ષણે આપણે કશુંક વિશિષ્ટ ફીલ કરીએ છીએ, તે ક્ષણો જીવનને છેક તળિયે જમા થતી રહે છે. તેની સ્મૃતિઓને જીંદગીની કોઈ ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ ડિલીટ કરી શકતી નથી. ખુદ આપણે પણ મોસ્ટલી આવી બાબતોથી ડિસ્ટર્બ થતાં રહીએ છીએ. પણ એ બાબતોને આપણે અનઇન્સ્ટોલ નથી કરી શકતા.

 કારણકે આપણને ફીલ કરવું ગમે છે, આપણને ધબકવું ગમે છે. જ્યારે પણ જિંદગીમાં બ્રેકઅપની ફીલિંગ આવે, આપણે બ્રેક થઈ જ જતાં હોઈએ છીએ. અને માઇન્ડ વેલ આપણે ભલે પ્રેક્ટિકલ હોવાનો ઢોંગ કરતાં હોઈએ, પણ આપણે છીએ, ઈમોશનલ જ! જ્યારે જ્યારે આપણે એવું બોલીએ છીએ, કે તેને જે કરવું હોય તે કરે, હવે મને એનાથી કઇ જ ફર્ક પડતો નથી, ત્યારે ત્યારે આપણને ફર્ક પડતો હોય છે. એ ફર્ક પડે છે, એટલે જ આપણે અંદરથી ખાલી થઇ જતાં હોઈએ છીએ.

 આપણો સૌથી મોટો પ્રોબ્લેમ એ છે કે આપણે સ્વીકારતા નથી કે મને હર્ટ થયું છે, એ કહેવામા પણ આપણને આપણો જ ઇગો નડે છે. આ ઇગો એ ફીલિંગ છે, જેની આગળ આપણી ઈમોશનલ ફીલિંગ્સ પણ નબળી પડી જતી હોય છે. આપણે ઇમોશનલ થવામાં પણ ત્રાજવું લઈને બેસી જતાં હોઈએ છીએ. એને મારુ કઈ નથી, તો મને પણ નથી! આ કોઇ ત્રાજવે તોલવાની બાબત છે. હા કોઈ પાછળ પાગલ થઈને જીવી શકાતું નથી, કોઈ આપણને તોડીને ચાલ્યું જાય તો ફરીથી જોડાઈ જ જવાનું હોય છે. પણ નાની નાની વાતોથી જિંદગીના મસ્ત સંબંધો છૂટી ના જવા જોઈએ.

 બ્રેકઅપ જિંદગીમાં એટલા માટે આવે છે કે આપણે બ્રેક થઈને અપ જઇ શકીએ. આપણે ખુદને સાંભળતા અને સંભાળતા શીખી જઈએ. એક જગ્યાએ અટકી નથી જવાનું, પણ એ જગ્યાએ થોડીવાર ઊભા રહીને વિચારી લઈએ કે, જે તૂટે છે, એ કોઈ નજીવા કારણસર તો નથી તૂટતું ને? સંબંધોમાં ઇનસ્ટંટ જેવુ કશું નથી હોતું... એમાં પણ અખૂટ ધીરજ જોઈએ છીએ. સંબંધ તૂટે, ત્યારે આપણે તૂટી જતાં હોઈએ છીએ, ને વળી ફરીથી જે સંધાય છે, એ બરડ થઈ જતું હોય છે. માટે આપણો પ્રથમ પ્રયાસ સંબંધોની જાળવણી હોવો જોઈએ.

 પણ એ જાળવણી કરવામાં જો વધુ પડતી આપણી જિંદગી ખર્ચાઈ જતી હોય, તો એ ઈમોશનલ અત્યાચાર ને સહન કરવાની જરાપણ જરૂર નથી.  જે નજીકનો સંબંધ આપણી જિંદગીમાં નવીનતા કે વિવિધતા નથી ઉમેરી શકતો, તેનાથી દૂર થઈ જવું જોઈએ. સંબંધો ઈમોશનલ બ્લેકમેલિંગ જેવા ના હોવા જોઈએ. આ બ્લેકમેલિંગ આપણને આપણાથી જ દૂર કરી દેતું હોય છે. આપણને સ્ટ્રેસ તરફ ધકેલી દેતું હોય છે, અને ક્યારેક આપઘાત તરફ!

 બહુ ઝડપથી આવા સંબંધો તરફથી યુ-ટર્ન લઈ લેવો... જિંદગી આમપણ દરેક નવા વળાંકે, નવું કશુંક આપતી જ હોય છે. માટે આવા જુનવાણી વિચારના સંબંધો સાથે ઝકડાય રહેવાની કોઈ જ જરૂર નથી. સુખી થવા માટે કે મનને આનંદ સભર રાખવા માટે આપણે કોઈના સહારાની જરૂર નથી. સૌથી વધુ આપણે આ બાબતે આત્મનિર્ભર થવાની ખાસ જરૂર છે.

 મને તારી સાથે મજા આવે, એ હેલ્ધી રીલેશન છે, પણ મને તારી જ સાથે મજા આવેએ અનહેલ્ધી રીલેશન છે! આમપણ કોઈ સાથે એટલા બધા એટેચ ના થઈ જઈએ કે આપણી ખુશીઓ પણ તેના આધારિત થઈ જાય! જે કઈ અંદર સળવળતું રહે છે, તે જીવનને ડિસ્ટર્બ કરતું રહે છે. માટે અંદરના કનેક્શન થોડા ઢીલા રાખીએ. આ જે કઈ અંદર સળવળતું રહે છે, ને એ જ એકદિવસ જિંદગીમાં શોર્ટસર્કિટ લાવીને જિંદગીને ખાખ કરી દેતું હોય છે.

 માટે કોઈપણ રીલેશનમાં એટલા ઊંડા ના ઊતરવું કે વમળમાં ફસાઈ જઇ, ડૂબી જઈએ. જેમ વરસાદમાં ખાબોચિયામાં નહાવાનો આનંદ કઈક અલગ હોય છે, એમ જ જિંદગીમાં પણ નાના ખાબોચિયામાં જ ઠેકડા મારી લેવા. સંબંધોના દરિયામાં ડૂબકી મારવી એના કરતાં તો આવતા જતાં મોજાઓ સાથે આનંદ માણી લેવો વધારે જરૂરી છે.

  સંબંધોમાં સ્થિરતા જરૂરી છે, ઝડતા નહી.... જે ગાંઠો ઉકેલી ના શકાય તેને તોડી નાખવી એ જ સારું છે, એને ઉકેલવામાં આપણે એટલા ના ગૂંચવાઇ જવા જોઈએ કે જિંદગી એકદમ ઉલઝી જાય! અને હા એ તૂટે ત્યારે છેતરાઈ જવાની ગિલ્ટી ના ફીલ કરવી, આપણે છેતરાતા નથી, બસ એ વ્યક્તિ સાથેનું આપણું ઋણાનુબંધનપૂરું થઈ જતું હોય છે.....

 આવા સંબંધોને બને ત્યાં સુધી ડિલીટ કરી દેવા, અને હા ક્યારેક યાદ આવી જાય તો, એને હળવાશથી લઈએ, બસ એને રીસ્ટોરનથી થવા દેવાના!

જિંદગી થોડા ઇફ અને બટ સિવાય બહુ મજાની છે, બસ આપણે એને વ્યતીત નહી, ફીલ કરતાં હોવા જોઈએ. એક વ્યક્તિએ જે આપણી સાથે કર્યું, એના પરિણામો બીજી વ્યક્તિઓ પર એપ્લાય ના કરવા.... જિંદગીમાં આપણે જે બધાને મળીએ છીએ, બધા એકસરખા નથી હોતા.... અને આપણે પણ કાલે જેવા હતા, એવા આજે ક્યાં છીએ?

 

Friday, 19 December 2025

સેક્સનું સૌંદર્ય બ(બા)ળત્કારની વિકૃતિમાં શા માટે ફેરવાય જાય છે?

 

સેક્સનું સૌંદર્ય બ(બા)ળત્કારની વિકૃતિમાં શા માટે ફેરવાય જાય છે? 

 India's Kolkata rape-murder case brings the focus back to the safety of  women: India reported 1 rape case every 16 minutes in 2022, the latest year  for which data is available. | #FPCreatives

 

 

 

 

 

       આટકોટ નજીકના એક ગામમાં સાત વર્ષની બાળકી પર એક વિકૃત વ્યક્તિએ રેપ કરવાની કોશિશ કરી, જેના માતા-પિતા ખેતીમાં કામ કરી રહ્યા હતા.રેપ કરવામાં નિષ્ફળતા મળતા તે માણસે એ કુમળી દીકરીના પ્રાઈવેટ પાર્ટમાં લોખંડનો સળિયો ઘૂંસાડી દીધો. દીકરી ના મળતા માતા-પિતાએ શોધ આદરી અને એ લોહીલુહાણ હાલતમાં એ જગ્યાએથી મળી આવી. આરોપી પકડાય ગયો અને જેલભેગો પણ થયો. જો કે હવે તેને આ કુકર્મની સજા મળશે કયારે? તેની રાહ માતા-પિતા અને તે દીકરી સિવાય કોઈ નહી જુએ... આપણે સૌ તો થોડા દિવસો સુધી અફસોસ વ્યક્ત કરીને આ દુર્ઘટનાને ભૂલી પણ જઈશું. જેમ આ દેશમાં રોજ 86 દીકરીઓ પર બળાત્કાર થાય છે, એમાં એક આ પણ ગણાઈ જશે.

  નિર્ભયા કાંડ થી લઈને આટકોટની આ દુર્ઘટના સુધીના સમયગાળા પર નજર કરીશું તો સમજાશે કે દિન-પ્રતિદિન આવી દુર્ઘટનાઓ વધતી જ જઇ રહી છે. હવે તો આ દુર્ઘટનાઓ વધારે ઘાતકી અને ક્રૂર બની ગઈ છે. આ વિકૃતિ પાછળના કારણો આખરે શું છે? એમાં પણ દીકરીઓનો ઇજ્જત બચાવવા પ્રતિકાર જેટલો જોરદાર એટલું ઘાતકીપણું વધતું જાય છે. મરદાની મુવીમાં એક સાયકો વ્યક્તિ સ્ત્રીઓને સમાજમાં આગળ વધતી નથી જોઈ શકતો, એટલે તે સ્ત્રીઓ પર બળાત્કાર કરીને તેની સાથે પાશવી વર્તન કરે છે.

 આજે  સમાજમાં આવા સાયકોની સંખ્યા વધી રહી છે. આ સાયકોની સંખ્યા વધવાનું સૌથી મોટું કારણ છે, સેક્સ વિષેની અધુરી અને છીછરી સમજણ! છોકરો કે છોકરી ઉંમરલાયક થાય એટલે જાતિય અને હોર્મોનલ્સ ફેરફારો થવાના જ! આપણી પાસે આ ફેરફારો વિષે તેઓને સમજાવવાનો સમય જ નથી કે કોઈ એવો કાઉન્સેલર નથી કે જે તેઓને પોતાનામાં થતાં હોર્મોનલ્સ ફેરફારો વિષે સમજાવે. બાયોલોજી જેવો વિષય ભણતા વિદ્યાર્થીઓમાં પણ આ બાબતે જાજી સમજણ નથી હોતી... કારણકે જેવુ બાયોલોજીમાં એ ચેપ્ટર આવે, તેને સ્કીપ કરાવી દેવામાં આવે છે. ઘણી સ્કૂલોમાં તો એ ચેપ્ટરને પિન મારી દેવામાં આવે છે. એટલે વિદ્યાર્થીઓ માટે સેક્સ અજાણ્યો વિષય જ રહી જાય છે. સેક્સ વિષે જાણવાની તેમની ઉતેજના અધૂરી જ રહી જાય છે..

  આપણા સમાજમાં ખૂલીને સેક્સ વિષે ચર્ચાઓ જ થતી નથી. જાણે કે એ કોઈ અછૂત વિષય હોય, તેવું વર્તન તેની સાથે કરવામાં આવે છે. સેક્સના લાયસન્સ માટે લગ્નો થાય છે, પણ ઘણા એવા છે કે તેઓને લગ્ન પછી  સેક્સ વિષે પ્રાથમિક બાબતોની પણ ખબર હોતી નથી. ખાનગીમાં આ વિષય કાયમ ચર્ચાતો રહે છે, પણ જાહેરમાં આ શબ્દ વિષે બોલવું અપરાધ માનવામાં આવે છે. એઝ્યુકેટેડ અને સમૃદ્ધ વાલીઓ પણ પોતાના બાળકો સાથે આ બાબતે ખૂલીને ચર્ચા કરતાં નથી..

  તો બીજી બાજુ અભણ લોકો પાસેથી તો આ બાબતે જ્ઞાનની અપેક્ષા રાખવી જ વધુ પડતી છે. એમાં પણ જે લોકો પોતાના કુટુંબના ભરણપોષણ માટે પોતાનું વતન અને કુટુંબ બંને છોડીને બીજી જગ્યાએ કામ કરતાં હોય, તેઓની સેક્સની જરૂરિયાતો સંતોષાતી નથી. જેને સંતોષવા તેઓ ભૂખ્યા વરૂની જેમ આવી માસૂમ દીકરીઓ પર તૂટી પડતાં હોય છે. સેક્સ એ ભૂખ, તરસ, વગેરેની જેમ એક અનિવાર્ય જરૂરિયાત છે. જેમ ભૂખ્યો માણસ પેટની આગ બુઝાવવા ગમે તે હદે જઇ શકે છે, એવું જ સેક્સની જરૂરિયાત બાબતે થતું હોય છે.

  એમાં અધુરામાં પૂરું ઑ.ટી.ટી. પ્લેટફોર્મે તો સેક્સ્યુઅલ કન્ટેન્ટ દેખાડવામાં બધા જ રેકોર્ડ્સ તોડી નાખ્યા છે. બાળકોથી લઈને યંગ જનરેશન અને તેનાથી વાયા આ પ્લેટફોર્મ દેશના લગભગ દરેક મોબાઈલ યુઝર્સ સુધી પહોંચી ગયું છે. જેઓ પાસે શિક્ષણ નથી તેવા લોકોના હાથમાં રહેલું આ કન્ટેન્ટ તેઓના આવેગોને વધુ વેગીલા બનાવી રહ્યું છે. અને એ આવેગો દીકરીઓ પરના રેપનું મહત્વનુ કારણ બની ગયા છે.  

 આપણા દેશમાં સૌપ્રથમ રઘુનાથ કર્વેજીએ 100 વર્ષો પહેલા સેક્સ અંગેના શિક્ષણની શરૂઆત કરેલી.  આપણા દેશમાં સેક્સ હમેંશા કંટ્રોવર્સિયલ વિષય રહ્યો છે. ગુજરાત, મહારાષ્ટ્ર, મધ્યપ્રદેશ, છતીસગઢ, આ રાજ્યોમાં સ્કૂલોમાં સેક્સ એઝ્યુકેશન પર બેન લાગેલો છે!  હજી આપણે સેક્સ શિક્ષણની જરૂરિયાતને સમજી નથી રહ્યા!

 આપણી પ્રાચીન કલાકૃતિઓમાં સેક્સને ક્લાત્મક રીતે કોતરવામાં આવ્યું છે, પણ આપણે એ સુંદરતાને વિકૃતિમાં કન્વર્ટ કરી દીધી છે. .

ગૂગલ, આ પથ્થર અને હથોડી વડે હું મંદિર કેવી રીતે બનાવું?

  ગૂગલ , આ પથ્થર અને હથોડી વડે હું મંદિર કેવી રીતે બનાવું ?                        હમણાં વિદ્યાર્થીઓને ઇલોરામાં આવેલા કૈલાશ ...